Home » Geschiedenis Reiki

De oude geneeskunst van Reiki werd in het begin van de l9e eeuw door Dr. Mikao Usui herontdekt. Mikao Usui was een Boeddhist die erg geïnteresseerd was in de genezing van Geest en Lichaam. Waar hij ook zocht, het antwoord op zijn vragen bleef uit. Maar hij besloot het er niet bij te laten zitten en ging op zoek naar het geheim van het genezen van zieken door handoplegging zoals Boeddha en Jezus dit deden. Zijn reis bracht hem ver buiten Japan maar het antwoord liet nog op zich wachten.

Uiteindelijk besloot hij terug te gaan naar Japan. Ondertussen had Dr. Usui ontdekt dat van Boeddha ook wonderbaarlijke genezingen bekend waren. Misschien zou hij wat kunnen leren van het Boeddhisme. In Japan bezocht Dr. Usui vele Boeddhistische kloosters. Hij was geïnteresseerd in lichamelijk genezen en op zijn vragen kreeg hij steeds hetzelfde antwoord: "Voor ons is het de geest die genezen moet worden, daar zijn wij mee bezig. Het lichaam is van ondergeschikt belang, van een lagere orde". Na verloop van tijd kwam hij in een Zen klooster, daar werd hij voor de eerste keer ertoe aangemoedigd door te gaan met zijn onderzoek. De oude abt was het met hem eens dat het mogelijk moest zijn het menselijk lichaam te genezen zoals Boeddha en Jezus dat eens hadden gedaan, maar dat alle inspanningen al eeuwen lang op het genezen van de geest waren gericht. Hij stelde dat wat op een bepaald moment mogelijk was geweest, opnieuw verwezenlijkt kon worden.

Dr. Usui besloot om voorlopig in dit klooster te blijven en begon aan een lange studie van de Boeddhistische geschriften en Soetra's (Soetra's zijn kernachtige spreuken die bepaalde hogere wijsheden en vermogens omvatten en die bij een bepaalde manier van aanwending ook een afstemming geven op de Universele Levensenergie, waardoor deze wijsheden en vermogens tot verwerkelijking kunnen komen).

Dr. Usui heeft naast het Japans en Engels ook Chinees en Sanskriet bestudeerd. Dus ging hij alle Chinese Soetra's bestuderen die hij kon vinden. Zijn inspanningen leverden weer niets op. Hij besloot de Sanskriet Soetra's te bestuderen. Na lang zoeken vond Dr. Usui wat hij zocht. In de leringen van Boeddha ontdekte hij formules en symbolen en de beschrijvingen hoe Boeddha kon genezen. Hij had dan wel de kennis herontdekt, maar deze ten uitvoer brengen lukte hem niet. Hoe kon hij deze methode activeren? Want wijsheid en kennis zonder de sleutel om deze te ontsluiten was als water scheppen met een vergiet, je weet dat je iets hebt gevonden maar je kunt er geen grip op krijgen.

Hij besprak zijn probleem met zijn vriend de oude abt. Die adviseerde hem naar de heilige berg Kuriyama te gaan om daar 21 dagen te mediteren en te vasten om zo in contact te kunnen komen met het niveau van de symbolen en de kracht van het genezen te ontvangen.  Usui ging de volgende dag op weg en beklom de berg Kuriyama. Hij legde 21 steentjes voor zich neer en schoof elke dag een steentje weg. Er gebeurde niets en hij voelde zijn krachten opraken.

Op de 21e dag was hij zich plotseling bewust van een stralend pulserend licht dat vanuit de hemel heel snel naar hem toe kwam. Het werd steeds groter,  Usui werd bang en wilde opstaan en wegrennen. Uiteindelijk drong het tot hem door dat het een of ander teken moest zijn.

Het licht trof hem in het midden van zijn voorhoofd, als in luchtbellen zag hij de symbolen die hij tijdens zijn studie ontdekt had. De sleutel tot genezen, zoals Boeddha en Jezus het hadden gedaan. Het leek wel of de symbolen in zijn geheugen brandden. Toen Dr. Usui bijkwam en de trance over was, voelde hij zich niet langer uitgeput. Ook zijn stijfheid en het gevoel van honger van de vorige dagen waren verdwenen. Hij verbaasde zich, dat hij over zoveel kracht beschikte en zich zo verjongd voelde. Dit was het eerste wonder van die morgen.

Hij begon de berg af te dalen om zijn vriend de abt zijn ervaringen te vertellen. In zijn haast struikelde hij en stootte zijn grote teen tegen een steen. Zich instinctief bukkend greep hij naar zijn teen, zij hand en teen werden "heet" en tot zijn verbazing hield het bloeden op, de pijn verdween. Dat was het tweede wonder. Omdat hij honger had, ging hij een herberg binnen en bestelde een groot ontbijt. De waard waarschuwde hem om na zo'n lange vastentijd niet teveel te eten. Hij at echter de hele maaltijd zonder enig negatief gevolg. Dat was het derde wonder. De kleindochter van de waard had al dagen lang erge kiespijn. Met haar toestemming legde Dr. Usui zijn handen op haar wangen en na een paar minuten begon de zwelling weg te trekken. Ze voelde zich een stuk beter. Ze dankte Dr. Usui. Dat was het vierde wonder op die dag.

Usui keerde terug naar het klooster waar de abt op sterven lag. Snel spoedde hij zich naar het ziekbed, knielde neer en legde zijn handen op de buik van zijn vriend. Deze sloeg na enige tijd zijn ogen op. Usui vertelde wat er gebeurd was die dag. Van zijn teen, het eten, de kleindochter van de waard, en nu de genezing van zijn vriend. Zoveel wonderen op een dag. Ik geloof dat GOD mij een geschenk heeft gegeven sprak Usui. De volgende dag stond de abt totaal genezen op en riep monter uit dat hij aan het werk moest. Ze noemden de kracht van Dr. Usui " REIKI " en overlegden wat Dr. Usui ermee moest doen. Usui besloot in de bedelaarswijk van Kyoto te gaan werken. De mensen die daar woonden te genezen en hun leven draaglijker te maken. In 1923 na de Kanto-aardbeving in Tokio behandelde hij vele slachtoffers. Hierdoor werd hij snel bekend als "heler".

 

Hij bleef ongeveer zeven jaar in de sloppen en behandelde vele zieken. Zieken en zwakken stuurde hij na hun genezing als sterke mensen erop uit om werk te vinden. Maar na verloop van tijd zag hij dezelfde gezichten terug. Op zijn vraag waarom ze geen nieuw leven begonnen waren, antwoordden de mensen dat werken hun moeilijk gevallen was en dat ze liever bedelaars bleven. Usui was diep geschokt. Hij zag in dat hij iets vergeten was; Hij had veel aandacht besteed aan de symptomen, maar had hen niet geleerd waardering voor hun lichaam en het leven te hebben. Hij had hun geen dankbaarheid geleerd. Hij zag in dat hij door REIKI zo maar weg te geven, alleen maar hun bedelaars instelling had versterkt. Hij zag nu duidelijk dat het belangrijk was energie uit te wisselen. Mensen moesten wat teruggeven voor wat zij ontvingen, want anders had hun leven geen waarde. In de volgende dagen stelde hij de beginselen van REIKI op, die je onder "reiki beginselen" vindt.

Kort daarna verliet hij de sloppen en keerde terug naar Kyoto. Hij begon overal in Japan onderricht te geven. Eveneens in deze periode begreep hij het doel van de symbolen die hij in zijn visioen had gezien. Hij zou ze gebruiken om mensen op de juiste golflengte af te stemmen, zodat ze de verantwoordelijkheid voor hun eigen welzijn zouden kunnen dragen. Door hun te helpen bij het versterken van hun energie, zou hij de mensen een grotere stap kunnen laten zetten naar hun eigen meesterschap. Hij begon anderen tot leraar op te leiden